April 14th, 2009
babel chat
Δεν ξέρω πόσοι από εσάς κάνετε chat. Ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας μια ιδέα που είχα εδώ και καιρό, αλλά για κάποιο παράξενο λόγο ξεχνούσα να γράψω. Είστε ελεύθεροι να την υλοποιήσετε και να βγάλετε billions $, δεν διεκδικώ πνευματικά δικαιώματα, ούτε και την πατρότητα της ιδέας φυσικά. Πριν όμως γράψω την (πολύ απλή είναι η αλήθεια) ιδέα μου να περιγράψω λίγο το πρόβλημα:
Ξεκινάς να μιλάς (γράφοντας) με κάποιον. Επειδή η κουβέντα μέσω chat δεν είναι ακριβώς σύγχρονη, πολλές φορές μπορεί να γράψεις κάτι που να ανοίγει ένα νέο subject, ενώ ο συνομιλητής σου μπορεί να γράφει την ίδια ώρα κάτι για το παρών, ή να ανοίγει και αυτός ένα καινούριο. Το αποτέλεσμα είναι να χάνεται η μπάλα…. Μέχρι τώρα αυτό που έκανα εγώ είναι είτε να σπαταλώ χρόνο αναφέροντας σε ποιο θέμα αναφέρομαι κάθε φορά. Αν τα θέματα είναι μόνο 2, αποφασίζω αυθαίρετα να γράφω σε παρενθέσεις το ένα θέμα και χωρίς παρενθέσεις το άλλο (αλλά αυτό δεν πιάνει πάντα).
Προτείνω λοιπόν να υπάρξει ένα καινούριο format που να υποστηρίζουν οι chat clients. Όταν ξεκινάς το chat θα γράφεις στο ένα και μοναδικό κανάλι. Όταν προκύπτει ένα καινούριο θέμα μπορείς να δημιουργήσεις ένα νέο “κανάλι” (που θα ορίζει μια καινούρια θεματική ενότητα) γράφοντας στην αρχή “/2″,”/3″ αν αυτό είναι το δεύτερο, τρίτο θέμα κλπ. Φυσικά μπορείς να έχεις ρυθμίσεις στον chat client σου για το αν το channel που κάνεις type θα είναι sticky, θα γίνεται visualized με άλλο font, color etc. Επίσης αν το θέμα που συζητούσες θεωρείται λήξαν, μπορείς να γράψεις /leave 2,3,4 και αυτό να γνωστοποιηθεί στον συνομιλητή σου. Τέλος το καλο με το νέο αυτό format είναι ότι είναι backwards compatible (όχι όμως και forwards…)
ΥΓ: Κάνω μια πρόβλεψη για αυτό που έγραψα. Οι τελείως άσχετοι δεν κατάλαβαν χριστό (/2 καλό πάσχα btw) για το τι γράφω. Οι σχετικοί με το chat το θεωρούν μαλακία. Μόνο ο snowman θα δεί ότι αυτό που λέω μοιάζει λίγο με το WoW. Εγώ όμως το γράφω γιατί πραγματικά πιστεύω ότι που και που λέω ενδιαφέρουσες μαλακίες…
April 8th, 2009
4 years and counting (rewind)
April 3rd, 2009
homophily
αν συναναστρέφεσαι όλο και περισσότερο ανθρώπους με κοινά γούστα και τρόπο σκέψης
αν συνειδητά αποφεύγεις ό,τι θεωρείς διαφορετικό
αν όλο και περισσότερο ο κόσμος σου φαίνεται μέτριος
τότε φίλε μου -δεν είναι ντροπή, αλλά- είσαι ομόφυλος
όχι μόνο έχεις πέσει σε loop, αλλά κάνεις και αναδρομές
μετά από πολλές επαναλήψεις, ο κύκλος μικραίνει,
το ερώτημα είναι στις πόσες επαναλήψεις θα σταματήσεις;
και πιο σημαντικά, τι σκοπεύεις να κάνεις μετά?
December 9th, 2008
obscura
(ξεκινάω με το τραγούδι των ημερών)
Από το Σάββατο, μετά από ένα θυμό κάποιων ωρών, προσπαθώ να σκεφτώ πως ο καθένας από εμάς μπορεί να αντιλαμβάνεται τα γεγονότα που συμβαίνουν ή που νομίζει ότι συμβαίνουν.
-Ένας αστυνομικός (ως αστυνομικό εννοώ έναν άνθρωπο, όχι ένα γουρούνι με στολή ειδικού φρουρού) θα βλέπει όλο αυτό το θυμό και την αποστροφή. Εκτός από κακά αμοιβόμενος, ανειδίκευτος έχει άλλο ένα λόγο να επιβεβαιώσει ότι διάλεξε λάθος δουλειά
-Ένας πολιτικός πιθανόν να σκέφτεται με τι όνειρα ξεκίνησε μέχρι που κατάντησε την τέχνη επάγγελμα. Έχει χάσει πλέον τη δυνατότητα να μιλάει όπως σκέφτεται, οι πράξεις του έχουν πάντα ως κίνητρο το μικροκομματικό συμφέρον ή την προσωπική του προβολή σε βάρος των “συντρόφων” του και οι ψηφοφόροι του είναι το καθημερινό του μαρτύριο
-Ένας νέος (και εννοώ μικρότερος από εμένα) γενικά είναι αδιάφορος και απορρίπτει τα πάντα. Μπορεί τώρα τελευταία να είδε λίγο παραπάνω τηλεόραση. Θα του περάσει, θα μεγαλώσει, θα του ξανάρθει μόνο πιο καλά
-Οι συνομήλικοί μου (ίσως και λίγο πιο μεγάλοι) διαπιστώνουν ότι το καθημερινό γαμήσι ενίοτε συνοδεύεται και από ένα όργιο. Ο όμορφος κόσμος υπάρχει, δυστυχώς είναι 16:9 και 2D.
Και τι είναι αυτό που γίνεται τις τελευταίες μέρες? Ο όρος “riot” (επανάσταση είναι too much imho) που φαίνεται να ταιριάζει περισσότερο στην προκειμένη περίπτωση έχει ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό. Κανείς πλέον δεν δρα με γνώμονα το κοινωνικό σύνολο ή έστω το συμφέρον κάποιου άλλου εκτός από τον ίδιο: ΒΑΡΕΘΗΚΕ.
Η κυβέρνηση (αστεία λέξη) αποφάσισε (για άλλη μια φορά) να μη δράσει, μπας και ασχοληθούν λιγότερο μαζί της (να μείνει άλλα 4 χρονάκια στην εξουσία). Η αντιπολίτευση (εδώ γελάμε και κυλάμε στο πάτωμα) φτιάχνει σενάρια πολιτικής εκμετάλλευσης και προσπαθεί να βρεί αυτό που θα τη βοηθήσει περισσότερο (να μείνει άλλα 4 χρονάκια στην εξουσία). Οι πολίτες διαδηλώνουν (ενίοτε και τα σπάνε και τα καίνε και τους γαμάν τη μάνα) όχι γιατί πιστεύουν ότι θα ακουστούν, αλλά γιατί αυτό μπορούν να κάνουν (η διαφορά με το νομίζω και το μπορώ σκόπιμα απαλείφεται).
“Democracy is a device that ensures we shall be governed no better than we deserve.”
Σαν ένας επιθανάτιος ρόγχος είναι ο θόρυβος είναι όλα τα παραπάνω. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω πλέον αυταπάτες.
