manu

Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσο δα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Για αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.

Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο.«Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».

Πηγές:

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artid=4570732

http://www.nytimes.com/2009/05/26/world/europe/26spain.html

να μη σου λείπει κανένας

είναι το βόλεμα της ψυχής
.mp3

.mp3
Αναρωτιέμαι πόσο χυδαίοι και άρρωστοι στην ψυχή
πρέπει να είναι εκείνοι
που θεωρούν ως ακατάλληλη την πράξη,
που τους έφερε στον κόσμο.
.mp3

Τι όμορφη που είναι η ζωή όταν όλοι μπορούν
να φαν,να πιούν
όταν όλοι μπορούν να μεθύσουν…
.mp3

Όσο και να προσπαθήσει η σαλάτα
δεν πρόκειται ποτέ να γίνει κυρίως πιάτο…
.mp3

εσύ δουλεύεις
κι η τύχη σου
κοιμάται

Ακόμα ψάχνεις τις απαντήσεις που έχεις μέσα σου ;
ποιός;
εσύ.
ποιός εσύ;
Εσύ που δουλεύεις πολυ,αλλά δεν θέλεις να δουλεύεις τόσο.
Εσύ που δουλεύειες λίγο αλλά δεν έχεις λεφτά και θα ‘θελες να δουλέυεις περισοτερο,και να καταλήξεις σαν τον αποπάνω.
Εσύ που βαράς το παιδί σου γιατί δεν συμφωνεις μαζι του ‘η μάλλον γιατί δεν συμφωνείς εσυ με τον εαυτο σου.
Εσυ που δεν αγαπας αρκετα τον συντροφο σου,γιατί δεν μπορείς να αγαπήσεις τον εαυτό σου.
Εσύ που δεν αγαπάς τον εαυτό σου γιατί φοβάσαι ότι θα’ρχίσεις να αγαπάς και τους άλλους.
Εσύ που φοβάσαι να ρωτήσεις κι Εσύ που φοβάσαι ν’απαντήσεις.
.mp3
έέέ !!!
Εσύ άκου το τραγούδι που είχες ξεχασει και
Θυμίσου