…ατονο…
Tuesday, February 14th, 2006και ειναι μια απο αυτες τις νυχτες που
όλα ειναι γλυκα .
και περιμενεις να βγεις εξω(με ενα
γλυκο ροζ συννεφο στο μυαλο) και να
βριες εξισου συννεφομυαλους να πεις
οτι να.να μπεις στο “μπαρ”και
να παιζει ο αρης
always keep a diamond in your mind
και να χαιρεσαι που και αλλη μια μερα
(νυχτα για την ακριβεια)
βγηκες απ΄το σπιτι σου .
πριν προλαβεις να παραγγειλεις
εχει ειδη σκασει το πρωτο σφηνακι
russian cocaine
…φωνες βρισιδια φιλλια ολα
βουτηγμενα ,οχι μουσκεμενα καλυτερα,
σε απειρες ποσοτητας τεκιλλας ,
ουισκιου,και μπυρας
με το jockey full of burbon
να αχνοακουγεται
αφου η ωρα ειναι απαγορευτικη
για δυνατες μουσικες…
το πως πηγαινει ο καθενας σπιτι του
ειναι πια δικη του υποθεση.
με τα ποδια ,με αμαξι,με σταση
για τυροπιττα ,με αλλη
σταση ή με πολλες στασεις
το καλο ειναι
πως την επομενη μερα ξυπναγα
παντα χαρουμενος
δεν ξερω γιατι, μην με ρωτατε
το κακο ειναι πως
θελω να το κανω και τωρα
*(ολα τριγυρω αλλαζουνε
κι ολα τα ιδια μενουν)