manu

Εδώ ακόμα κι αν είσαι

“one in a million”

υπάρχουν άλλοι τρεις

mp3

Do you know how beatifull paradise is?

Have you ever seen the sun so red,like the blood of a just killed soldier?

Did you see her eyes in the dark?

Feels lonely in paradise,my friends…

Επί δεκαετίες οι χασικλήδες είχαν περάσει στη δικαιοδοσία
των εγκληματολόγων που τους θεωρούσαν στιγματισμένα όντα.
Η εγκληματολογία ανέκαθεν πήγαινε χέρι-χέρι με την
Αστυνομία.Το ίδιο έκαναν και οι γιατροί,που «ανακάλυψαν»
πως οι χασικλήδες είναι άρρωστοι και ψυχοπαθείς.
Οι γιατροί μας διαβεβαίωναν ότι οι χασικλήδες είναι οκνηροί, βρώμικοι και ανεπανόρθωτα εθισμένοι στα ναρκωτικά.Και επιπλέον ότι όλοι είναι αποβλακωμένοι, επικίνδυνοι μαχαιροβγάλτες, ανίκανοι να οδηγήσουν αυτοκίνητο και τα λοιπά και τα λοιπά.
Τίποτα από όλα αυτά δεν αληθεύει.Το χασίς δεν είναι ναρκωτικό.Το χασίς δεν προκαλεί εθισμό.Το χασίς δεν βλάπτει μήτε την υγεία μήτε το πορτοφόλι.Και βοηθάει τον άνθρωπο, όπως βοηθούν και τα φύλλα κάποιον γνωστών φυτών που μασάνε εδώ και αιώνες οι κάτοικοι της Λατινικής Αμερικής και της Υεμένης.
Ο άνθρωπος πρώτα φούμαρε χασίς και μετά καπνό.
Αυτό αποδείκνύουν τα πρωτόγονα τσιμπούκια που
Βρέθηκαν στη Σιβηρία και οι «υδραυλικές» πίπες
που χρησιμοποιούσαν οι Πυγμαίοι της Αφρικής.

Παρίσι 7/4/1998 Η.Πετρόπουλος

mp3

Κι είναι τόσο όμορφη.Τα ξανθά της μαλλιά ανεμίζουν(θα’λεγα καλύτερα ότι τρελλαίνονται)όταν χτυπάει με δύναμη τα drums.Μόλις ζεσταθεί βγάζει το μαύρο μπλουζάκι της.Ένα επίσης μαύρο τιραντένιο μπλουζάκι αποκαλύπτει τους υπέροχους της ώμους.Πιάνει τα μαλλιά της με έναν αυστηρό κότσο.Σαν να μην θέλει εκείνην την ώρα κανένας να την ενοχλήσει,να της πει τίποτα παρά μόνο να ακούσει τα τρελλά της κοψίματα στα  τύμπανα.Είναι γρήγορη,όμως άλλο τόσο είναι και μοναχική.Είναι σαν βασίλισσα,με γύρω της τους υπηκόους της.Τα πιατίνια,το βαθύ ,το ταμπούρο,το hi-hat και τα υπόλοιπα δουλικά της που την υπακούουν τόσο καλά όσο ένας φοβισμένος σαλτιμπάγκος τον βασιλιά του.Κανένας δεν μπορεί να της αντισταθεί,σαν τους φοβισμένους δούλους μπροστά στην αδιαμφισβήτητη υπεροχή του άρχοντα τους.ούτε φύλο μπορεί να ξεχωρίσει ,άντρες και γυναίκες απλά υποκλίνονται.Κι αυτή γελάει,τους ευχαριστεί και ευχαριστιέται ταυτόχρονα.Σαν την αυτοκρατόρισα που είναι τόσο γεμάτη απ’τη λατρεία,και τόσο μόνη συνάμα.Και εγώ σε μια γωνία.Πώς μπορώ να μην της το αναγνωρίσω;Τόσο μόνος και τόσο ευτυχισμένος ,την ίδια στιγμή.Πώς μπορείς να μην είσαι ευτυχισμένος όταν η μεγάλη σου αγάπη είναι τόσο ευτυχισμένη και επιτυχημένη.Και τόσο μόνος όταν βλέπεις αυτή την θλίψη στα μάτια της και ξέρεις ότι εσύ μπορείς να της την πάρεις μακριά αλλά αυτή σαν κανονική βασίλισσα σε κρατάει σε απόσταση,γιατί απλά έτσι πρέπει.Πρέπει;