Η τεσσάρα ή αλλιώς το δράμα ενός φασιστάκου
Monday, March 26th, 2007Ο Σωτήρης είναι μέλος της χρυσής αυγής.
Είχε συναντηθεί με τους υπόλοιπους
φίλους του απ’το πρωί.Πρώτα παρέλαση και κάψιμο βιβλίων
και μετα καφέ,στο βιβλιοπωλείο του άδωνη.
Ύστερα είχαμε μπάλα.Παίζαμε με την τουρκία,ματσάρα.
Θα τους σκίζαμε το grover,στους κωλότουρκυος,που τόλμησαν
να μας κουνηθούν κιόλας.
1-2 στο 60
1-3 στο 70
1-4 στο 80
είχε τρελλαθεί
τι να κάνει
που να πάει να κρυφτεί δεν ήξερε.
Θα πήγαινε να σπάσει κανένα ανρχικό μαγαζί μετά
να του φύγει το άχτι,
αλλά στην ουσία κάτι έλειπε.
Μία ανισόροπη κατάσταση,
υπήρχε διάχυτη στο χώρο.
Έπρεπε να τους νικήσουμε.
Μα είναι δυνατόν,να χάσουμε απ’τους κωλότουρκους
Είχαμε κανονίσει φιέστα μετά,εθνική επέτειο κιόλας,
κι αυτοί μας το χάλασαν.
Πανάθεμα τους,καταραμένοι .
Ευτυχώς φεύγοντας απ’το γήπεδο
πλακώσαμε και κάτι αλβανούς μετανάστες και ήρθαμε στα ίσα μας.
Καταραμένε γερμανέ,εσύ φταίς για όλα.
Είναι δυνατόν άραγε να φταίει έλληνας
για το σημερινό γαμήσι απ’τους τούρκους;
Όχι βέβαια,μόνο ένας προδότης θα ήθελε να χάσουμε,
σκεφτόταν ο Σωτήρης.
Εκείνη ακριβώς την στιγμή,
του έρχετε μια σκοτοδίνη,
παθαίνει ανακοπή και πριν προλάβει
κανένας απ’την παρέα του να κάνει οτιδήποτε,πεθαίνει.
Κανένας δεν του είχε πει ότι εάν μεθύσεις
με το αθάνατο κρασί του ’21
το hangover της επόμενης μέρας
θα’ναι παντοτινό.