snowman

Το πρώι είδα δύο ποντίκια να χαριεντίζονται σε κάτι σκουπίδια…
Πάνω απο τη λάμπα στο γραφείο μου, πετάνε δύο μύγες που αλληλοφλερτάρονται…

Το βράδυ θα δώ τσόντα!

Κουφάλες θα κοιμάστε ήσυχα απο δώ και πέρα… Ο snowman στο στρατό!

Ήδη, εδώ και κανά μήνα είμαι σε “army mode”… Βαριέμαι που ζώ!
Νομίζω πως το κάνω καλά, θα διαπρέψω!

Έχω ήδη ένα ipod και ένα psp… Αν είχα και ένα Iphone νομίζω θα ήμουν ο απόλυτος φαντάρος!!

Γκατζολία here I come!!!!

Είχα μια πολύ ήρεμη παιδική ηλικία(πιο πριν δεν θυμάμαι χριστό). Οι γονείς μου δεν με έδερναν, είχα φάει βέβαια κάτι ψιλές αλλά μου άξιζαν.
Είχα χώρο να παίζω, είχα φίλους, είχα ότι χρειάζεται ένα παιδάκι για να μεγαλώσει σωστά.
Τα παιχνίδια μου τα είχα διαλέξει πολύ προσεκτικά. Είχα αυτοκινητάκια, στρατιωτάκια, γάντια του μποξ, έπαιζα μπάλα, μπάσκετ και ενίοτε ξύλο με τους φίλους μου.
Στο σχολείο έκανα κι’ άλλους φίλους και συνέχιζα να παίζω μπάλα και μπάσκετ. Τα αυτοκινητάκια και τα στρατιωτάκια τα έκοψα βέβαια αλλά βρήκα άλλες ασχολίες, πιο όμορφες. Η αδυναμία μου προς το αντίθετο φύλλο ήταν εμφανής και επιβεβαίωνε τις άρτιες επιλογές μου όσων αφορά τα παιδικά μου παιχνίδια.

Η ροπή μου προς τις θετικές επιστήμες, καθώς και η αποστροφή μου προς τις θεωρητικές, φάνηκε αμέσως και μαζί με την χαρά που μου έφερε η πρώτη μου σχέση με ένα κορίτσι επιβεβαίωναν το ότι ήμουν ένα αγόρι που σιγά σιγά γινόταν άνδρας.
Σε αυτή λοιπόν την εφηβική μου ηλικία όλα έδειχναν πως πάνε καλά. Επέμεινα στις σχέσεις μου με τα κορίτσια, μου άρεσαν οι μηχανές, η μπάλα, το μπάσκετ, τα μαθηματικά και γενικότερα ότι άρεσε σε έναν, κατασταλαγμένο όσων αφορά το φύλο του, teenager.

Καλλιτεχνικές ανησυχίες δεν είχα παρά μόνο την μουσική. Και όπως οφείλει κάθε αγόρι έτσι και εγώ στράφηκα προς την σκληρή ροκ.Τη ροκ λοιπόν, η οποία όλο και μαλάκωνε όσο μεγάλωνα αλλά ποτέ δεν έφτασε σε αμφισβητούμενο επίπεδο ηρεμίας. Δεν θα θίξω κανένα με περιττά παραδείγματα αλλά όλοι καταλαβαίνουμε πως ένα αγόρι που ακούει Barbara Streisand ίσως δεν θα γίνει ποτέ άνδρας.

Την θετική πανεπιστημιακή μου μόρφωση συνόδευε πάντα το παιχνίδι με το αντίθετο φύλλο. Η σιγουριά για την σεξουαλικότητα μου ήταν προφανής, πράγμα που έκανε τα αθώα θηλυκά που βρίσκονταν στο διάβα μου να μαγνητίζονται ανεπανόρθωτα. (όσοι με ξέρουν μπορούν να επιβεβαιώσουν πόσο HOT ήμουν!)
Άξιο αναφοράς είναι η παραμένουσα ανησυχία μου για την μουσική. Ανησυχία που η επιμονή της με οδήγησε στην βαθύτερη ενασχόληση μου με κάποιο μουσικό όργανο.

Η επιλογή μου ήταν μονόδρομος. Δεν θα μπορούσα παρά να ασχοληθώ με τα κρουστά. Όργανο που αντικατοπτρίζει δύναμη, αποφασιστικότητα και ανδρισμό…. Το μουσικό όργανο ενός άνδρα!
Τελοσπάντων για να μην τα πολυλογώ και ντραμς έμαθα…και σε μπάντα με διαγαλαξιακή επιτυχία έπαιξα….και κορίτσια είχα….και μακριά από την ποίηση έμεινα (αν και όλοι θυμούνται τις άτιμες και συνάμα αποτυχημένες προσπάθειες κάποιων κοριτσιών να ρίξουν εμένα και τους φίλους μου μέσα στο βούρκο της ποίησης) και όλα καλά και ωραία ήταν…

Και που είναι το πρόβλημα????

Ε λοιπόν το πρόβλημα είναι το εξής. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια αγάπης προς το ροκ, όλα αυτά τα χρόνια αποστασιοποίησης από το εύκολο άκουσμα, όλα αυτά τα χρόνια που έβριζα το ντισκομπούζουκο, το κλαρινόμπιτο και αυτού του είδους την διασκέδαση (όποια κουφάλα πει το αντίθετο να ξέρει πως έχω φωτογραφίες του!!!), μετά από όλα αυτά τα χρόνια έπεσα θύμα!!!
Θύμα του παρακάτω άσματος….

Τολμάω να πω πως μου έχει πάρει το μυαλό. Το αναζητώ, το ακούω καθημερινά και γουστάρω.
Τι μου συμβαίνει ??? Αλλάζω?? Μεγαλώνω?? Με χτύπησε άνοια ?? Έχω καεί???
Ντρέπομαι και ανατριχιάζω συθέμελα στην ιδέα… Πουστρεύω??

Ειλικρινά δικός σας,

snowman

Υ.Γ. Είμαι οριακά να στείλω γράμμα στην Δρ. Ρουθ…..

Υ.Γ.2 Οποιαδήποτε συμβουλή, παρότρυνση σε κατανάλωση βοτάνων, χόρτων, υγρών, στερεών είναι πέρα από ευπρόσδεκτη!

Υ.Γ.3 Όποια άλλη λούγκρα το θέλει το έχω και σε ringtone.

“Την περασμένη Παρασκευή 16 Ιανουαρίου στις 9:10 μμ, το Channel 4 έπαιξε την καινούρια διαφήμιση της εταιρείας υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας T-Mobile.
Η διαφήμιση είχε γυριστεί το πρωί της προηγούμενης μέρας στον σιδηροδρομικό σταθμό Liverpool Street, τον πιο όμορφο ίσως σταθμό του Λονδίνου, με τη συμμετοχή 400 χορευτών αλλά και του ανυποψίαστου κοινού, που αντέδρασε όπως ακριβώς περίμενε η T-Mobile, δηλ. βγάζοντας τα κινητά τους για να τραβήξουν βιντεάκια και φωτογραφίες, ενώ κάποιοι άρχισαν να χορεύουν.

Το όλο σκηνικό γυρίστηκε με 10 κρυφές κάμερες, και κανείς από τους παρευρισκόμενους, εκτός από τους χορευτές και τους υπάλληλους του σταθμού, δεν είχε ιδέα τι γινόταν. Όλες οι πρόβες είχαν γίνει νύχτα, τις ώρες που ο σταθμός δεν λειτουργεί….”

Ναι είναι διαφήμηση κινητής τηλεφωνίας.
Ναι μας τρώνε τα λεφτά.
Ναι είναι απο αυτά που κοροϊδεύω.

Αλλά μου άρεσε πάρα πολυ και μου έφτιαξε τη διάθεση…

Αλήθεια εσύ θα χόρευες με το πλήθος…?? Θα ξεχνιόσουνα για λίγο και θα έμπλεκες με το μπούγιο…??
Είμαι σίγουρος πως θα το έκανες και για όσο διαρκούσε θα ένιωθες απίστευτα, τόσο που θα σου έλειπε μόλις τελείωνε!

Ο snowman φροντίζει πριν απο εσάς για εσάς… Αυτό είναι γνωστό. Αλλά αυτή τη φορά όμως ξεπέρασα τον εαυτό μου! Νομίζω πως το παρακάτω post μπήγει βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο των χριστουγεννιάτικων γιορτών.
Αποφασίσα λοιπόν, εμπενευσμένος απο παλιότερα posts του bacall, να σας βοηθήσω να κατηγοριοποιηθείτε στις γιορτές.

Έχουμε και λέμε λοιπόν…

Κατηγορία 1. Το μότο σου για τις γιορτές είναι :
“Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι”
Αυτού του είδους καπιταλιστικές γιορτές δεν έχουν κανένα νόημα για εσένα. Δεν τις ξέρεις, μήτε θες να συννάψεις σχέσεις μαζί τους. Έκαιγες το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σύνταγμα και περιμένεις πως και πως την παραμονή πρωτοχρονίας που θα έχει ελάχιστους μπάτσους έξω για να σπάσεις ότι σου ξέφυγε, αλλά και να κάψεις το καινούριο δέντρο. Γενικά δεν νογάς ντίπ απο γιορτές αλλά είσαι ένα βαθιά πολιτικοποιημένο, αντιεξουσιαστικό άτομο. Πολύ απλά δεν είσαι Christmas material. Τέλος.
Ρεβεγιόν θα κάνεις, όπως προείπα, στους δρόμους.
Soundtrack: Ho ho fucking ho!!

(το έχω βάλει πάλι το ξέρω…αλλά δεν το χορταίνω)

Κατηγορία 2. Κατεβαίνεις την Ερμού με την πορεία και χάνεις τα λόγια του σύνθηματος γιατί πολύ απλά κοιτάς βιτρίνες. Είσαι αναποφάσιστος.
Ντρέπεσαι να πείς πως μάλλον γουστάρεις τα χριστούγεννα γιατί όλοι οι φίλοι σου ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία. Εσύ το εξετάζεις. Μότο σου για τις γιορτές είναι το εξής :
“Sorry αν έσπασα καμμιά βιτρίνα, εγώ το μπάτσο σημάδευα! Ααα και καλή χρονιά..“
Κατεβαίνεις στα μαγαζία, ψωνίζεις, αλλά φροντίζεις επιδέξια να δείξεις την απέχθεια σου στον καταναλωτισμό και την αγωνία σου για τις πρόσφατες εξελίξεις. Δεν θα ακολουθήσεις όλα τα χριστουγενιάτικα event και με πρόφαση τις αριστερές, αντικονφορμιστικές σου πεποιθήσεις θα γλιτώσεις κανά δύο. Είσαι λίγο τραβάτε με και άς κλαίω… Η καλύτερη σου είναι, να σε πιέζουν πολύ να κάνεις χριστουγενιάτικα πραγματάκια αλλά όσο τα κάνεις να γκρινιάζεις για την πολιτική κατάσταση και να δηλώνεις πως είσαι κατά του όλου concept ‘χριστούγεννα’.
Ρεβεγιόν θα κάνεις σε σπίτι και μετά σε alternative bar…
Soundtrack : The Killers - Don’t shoot me Santa.

(κομμάτι το οποίο λάτρεψα…)

Κατηγορία 3. Μότο σου είναι :
“Last Christmas I gave you my heart…”
Έχεις πάει για ασβέστη, έχεις αμολήσει αετό,είσαι στον κόσμο σου.
Δεν έχεις πάρει γραμμή γρί τι γίνεται στους δρόμους και κοιτάς σα χαζός τις σπασμένες βιτρίνες… Γιατί πολύ απλά δεν βρίσκεις το μαγαζί που έψαχνες. Ακολουθείς όλα τα Xmas-events και κατεβαίνεις κάθε μέρα για ψώνια ντυμένος σα γαμπρός μόνο και μόνο επειδή είναι γιορτές. Ψωνίζεις σαν τρελός γιατί εχείς πάρει “και γαμώ τα καταναλωτικά δάνεια”. Χαλίεσαι που στην TV αντί για το ρεβεγίον με το Σεργουλόπουλο και την Ναταλία Γερμανού (guest star Καλλίρης) έχει έκτατο δελτίο απο επεισόδια στο Σύνταγμα!(το οποίο και φυσικά δεν βλέπεις). Γενικά είσαι χαζοχαρούμενος… Ενιότε δε και σαχλοκούδουνο.
Ρεβεγιόν θα κάνεις στη Μπεζαντάκου ή στην Σάσα Μπάστα!
Soundtrack : Δ.Βανδή - Χριστούγεννα

Αυτή μου η συνήθεια να καίω τα κομμάτια που αγαπάω έχει αρχίσει και με ενοχλεί…
Αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Πριν κάψω και αυτά τα δύο, στο δικό μου μυαλό παρόμοια, απίθανα κομμάτια που μου έχουν κλέψει την καρδιά θα τα μοιραστώ και μαζί σας.

Enjoy…

Νομίζω, και το προτείνω ανεπιφύλακτα, πως θέλουν λίγο παραπάνω ένταση απ’ότι συνήθως…

Αυτά!

Έγραψα ένα post, το οποίο τελικά περιγράφεται απο δύο mp3’s.
Οπότε το πέταξα και στην θέση του βάζω τα δύο mp3’s.

Άσε που νομίζω πως μου αρέσει αυτό το παιχνίδι…

Let the game begin!

p.s. Εγκαινιάζω και την κατηγορία “Houston do you read me?”

Χθές είδα το Shine A Light. Και μπορώ να πώ πέρασα υπέροχα!
Θυμήθηκα λοιπόν αυτό το κομμάτι που μου άρεσε πάρα πολύ…

She was god damn hot…!!!

Problem No.1 : Τελευταία νομίζω πως με θέλουν όλες! ΌΛΕΣ!
Από την ταμία στην τράπεζα, την σερβιτόρα μέχρι την γκόμενα του απέναντι στο μπάρ.
Και εσύ που διαβάζεις αυτό το post, με θέλεις… Μην κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου!

Problem No.2 : Νομίζω πως συνεχώς λείπω από το πάρτι… Δηλαδή κάπου γίνεται μάχη και εγώ είμαι αλλού.
Σαν την διαφήμιση του Martini(παλαιόθεν) που έσκαγε ο τύπος στο άδειο μπάρ και έλεγε : “Where is everybody?”
Και στο παραπέρα μπάρ τραγουδούσαν : “Right here, Right now. Martini Bianco!”

Problem No.3 : Με έχει πιάσει η άνοιξη… Και μην ακούσω καμιά αηδία ότι δεν έχουμε άνοιξη. ΆΝΟΙΞΗ ΈΧΟΥΜΕ!!!

Problem No.4 : Κάπου και σε κάποιον/κάποια τελευταία είπα μια φοβερή ψωλιά… Δεν θυμάμαι ούτε τι, ούτε που, ούτε σε ποιόν/ποια. Αλλά είμαι σίγουρος πως την έχω κάνει τη μαλακία μου. Viva la snowman!

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του snowman…!

I’m still toο sexy for this blog! Ψοφίμια!

Βγάζουν στο σφυρί και τον Σίμο στην Ελαφόνησο

«Στο σφυρί» βγαίνει η παραλία του Σίμου στην Ελαφόνησο, μία από τις ομορφότερες της χώρας μας, που έχει ενταχθεί από το 2000 στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών «Natura». Οικοπεδοποιήθηκαν ήδη 6,6 στρέμματα, όπου έχουν αρχίσει εκχερσώσεις και εκσκαφές για την ανέγερση οικοδομών, ενώ ετοιμάζονται να πουληθούν άλλα 57 στρέμματα, με βεβαιώσεις που έχει χορηγήσει η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ).

Οι αρχικοί ιδιοκτήτες, που ζουν στην Ελαφόνησο επικαλούνται παραχωρητήρια του 19ου αιώνα, που όμως έχουν αρκετές ασάφειες ως προς τα όριά τους στο έδαφος, όπως τουλάχιστον εκτιμά ο αρμόδιος δασάρχης. Πριν από μια τετραετία η έκταση πωλήθηκε σε Αθηναίο δικηγόρο, που είχε από τότε επιχειρήσει τον αποχαρακτηρισμό της. Πρόσφατα επανήλθε εφαρμόζοντας την εξής διαδικασία: Προσέφυγε στην πρωτοβάθμια επιτροπή δασών της Νομαρχίας Λακωνίας και επικαλούμενος το γεγονός ότι το αρμόδιο Δασαρχείο Μολάων δεν υπέβαλε ένσταση μέσα στην προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία των δύο μηνών, πέτυχε να εκδοθεί ευνοϊκή απόφαση. Πάντως ο κοινοτάρχης Ελαφονήσου, στην οικογένεια του οποίου ανήκει μεγάλο μέρος της παραλίας, υποστηρίζει ότι η περιοχή δεν είναι δασική και ότι απλώς ζητήθηκε η έγκριση του δασαρχείου όπως επιβάλλουν οι όροι της εκτός σχεδίου δόμησης.

Ερωτηματικά υπάρχουν και για τη διαδικασία έκδοσης της οικοδομικής άδειας, δεδομένου ότι η περιοχή ανήκει στο δίκτυο «Natura» και επειδή δεν έχει ώς τώρα οριοθετηθεί δεν επιτρέπεται η δόμηση χωρίς τη γνωμοδότηση των αρμοδίων υπηρεσιών του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε από τον «Σκάι» και προκάλεσε την παρέμβαση του περιφερειάρχη Πελοποννήσου. Το θέμα έφτασε παράλληλα στη Βουλή, με ερώτηση των Σπύρου Κουβέλη και Μ. Γρηγοράκου από το ΠΑΣΟΚ, που ζητούν από τους συναρμόδιους υπουργούς να μάθουν πώς χορηγήθηκε οικοδομική άδεια σε δασική και προστατευόμενη περιοχή. Καλούν επίσης τη διέθυνση δασών της περιφέρειας να παρέμβει στην υπόθεση αποχαρακτηρισμού. Ερώτηση κατέθεσε και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Δημ. Παπαδημούλης, που ζητά από τον περιφερειάρχη και τον δασάρχη να αφήσουν το πινγκ πονγκ των ευθυνών και να παρέμβουν για να προστατεύσουν το περιβάλλον.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/09/2008

Το θέμα στον skai.gr